Blik op Dorpsgenoten: Kees Hermus
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo hartvanlansingerland.nl
Kees Hermus in het oude Leo Ammerlaan-kostuum.
Kees Hermus in het oude Leo Ammerlaan-kostuum.

Blik op Dorpsgenoten: Kees Hermus

  •   117 keer gelezen

Bleiswijker Kees Hermus beleeft op vrijdag 31 januari zijn laatste werkdag. De man is 63,5 jaren jong en heeft dan precies vijftig jaar bij Plantenkwekerij Leo Ammerlaan gewerkt. Kees had zich na de lagere school – die duurde bij hem acht jaar in plaats van zes – aangemeld bij een school in Rotterdam maar daar is hij geen dag geweest.

Door Sjaak Oudshoorn

"Ik zou schilder worden maar heel gemotiveerd was ik niet en besloot maar om meteen te gaan werken. Het ging in die tijd nog zo dat je meteen na je sollicitatiegesprek aan de slag kon. Hang je jas maar op en begin maar, zei Leo Ammerlaan die toen tien tot twaalf mensen in dienst had." De omvang van de kwekerij was destijds één hectare ongeveer. Nu Plantenkwekerij Leo Ammerlaan samen met de Grow Group en Van der Lugt is gefuseerd tot Plantise, is de omvang rond de zestig hectare glas en ligt het aantal medewerkers tussen de 200 en de 300, afhankelijk van de drukte en de periode in het jaar. "Eigenlijk is het nu het hele jaar door druk", zegt Kees Hermus die een halve eeuw met plezier heeft gewerkt bij één werkgever. Van zijn dertiende tot zijn 63ste. In de aanloop naar het vertrek en het afscheidsfeestje – dat is voor Kees nog een verrassing – spraken we de vertrekkende man in een piepklein maar toch best gezellig 'belhokje' in de vestiging aan de Irisweg 40 in Bleiswijk.

Ben jij een geboren Bleiswijker Kees?
Ik woon er al heel erg lang, maar ik ben geboren in Rotterdam en heb tot ik 5,5 was in Kruisweg gewoond en vandaar zijn we verhuisd naar de Karel Doormanlaan in Bleiswijk. Zelf ben ik met mijn echtgenote Bea Straver aan de Beukenlaan gaan wonen. Tuin op het zuiden; we wonen er heerlijk.

Wat deed je vader?
Mijn vader werkte eerst bij boer Leo Oosterlaan en werkte later bij een marmerfabriek in Rotterdam. Hij zelf, of in elk geval zijn vader, mijn grootvader dus, kwam uit Brabant. Als we in Brabant waren, ging mijn pa altijd Brabers praten. Mijn vader was een prima man.

Waar heb je op school gezeten?
Eerst bij een nonnenschool in Zoetermeer en later op de Heilig Hartschool, naast de kerk. School vond ik niet alles. Ik wilde er zo snel mogelijk van af maar omdat ik twee keer bleef zitten duurde het nog een hele tijd. Maar na de zesde klas – ik was intussen 13,5 jaar – ben ik dus meteen gaan werken. Via mijn broers kwam ik bij Leo Ammerlaan terecht. Die zat toen nog met zijn bedrijf aan de Frederik Hendrikstraat. Hij had daar een lange smalle tuin. Teelde in de zomer nog tomaten en vooral komkommers en in het najaar ging hij planten kweken, totdat hij na niet al te lange tijd helemaal plantenkweker werd. Ik ben begonnen in 1970. We zijn rond 1975 naar de Munnikenweg verhuisd en een jaar of tien erna kwam de Irisweg erbij, met daarna nog verschillende uitbreidingen. En sinds oktober is het een fusiebedrijf met de naam Plantise. Ik heb dus een flinke groei meegemaakt in al die jaren.

Hoe heb je het zo lang uitgehouden bij één werkgever?
Ik kon het altijd prima vinden met Leo Ammerlaan en later ook met zijn kinderen toen ze het bedrijf voortzetten. Er heeft hier altijd een goede sfeer geheerst. Je moest wel aanpakken maar je kreeg ook de ruimte om jezelf te zijn en tot op zekere hoogte je eigen ding te doen. Voor mij is het werk altijd ontzettend gevarieerd geweest. De eerste zeven acht jaar werkte ik in de kas. Daarna heb ik ongeveer 25 jaar op de vrachtwagen gezeten en door heel Nederland de planten afgeleverd bij klanten. Daarna heb ik weer bijna twintig jaar aan de Irisweg 40 gewerkt en alle voorkomende werkzaamheden gedaan. Ik was eigenlijk altijd een manusje van alles. De ene keer was ik met de planten bezig maar ik deed ook heel veel onderhoudswerk aan ramen. Niet dat ik nou zo heel technisch ben maar met logisch nadenken kom je altijd een heel eind.

Is het altijd goed gegaan of zat er ook wel eens een flater bij?
Als chauffeur heb ik ooit een keer een vrachtje planten buiten neergezet bij een temperatuur van min vijf omdat de kweker tegen de afspraak in niet ter plaatse was. Andersom gebeurde het ook dat de kweker belde waar zijn planten waren. Ze stonden niet in de schuur die op slot zat. Ik had het voor elkaar gekregen om die deur open te krijgen – soms was ik net een inbreker – en toen heb ik de planten alvast maar lekker warm in de kas gezet. Dat was een goede actie maar voor het buiten neerzetten van die planten kreeg ik een flinke reprimande. Ik heb ooit ook in ons eigen bedrijf een deur kapot gekregen. De collega's voorspelden dat ik enorm op mijn donder zou krijgen van John Ammerlaan, maar toen die hoorde dat Kees Hermus het had gedaan, zei hij gewoon goede morgen, zonder verder op die deur terug te komen. Met Leo en zijn kinderen heb ik het altijd heel goed kunnen vinden. Dat is ook wel handig als je ergens vijftig jaar werkt. Kees – die gehandicapt is – ging vaak mee met de vrachtwagen. Hij had toen nog redelijk zicht en wist altijd precies waar we moesten zijn.

Ga je het werk en de collega's niet missen?
Ergens natuurlijk wel, maar fysiek is het voor mij wel goed om ermee te stoppen. Ik heb astma en sinds 2001 heb ik vier keer een klaplong opgelopen. Uiteindelijk hebben ze die long via een operatie vastgezet. Fysiek ben ik dus een beetje beperkt. De laatste jaren was ik ook vier dagen gaan werken en sinds de fusie van half zeven 's morgens tot half twaalf. Dat zijn mooie werktijden. Eigenlijk had ik al vorig jaar op mijn 63ste verjaardag kunnen stoppen – op 28 juli – maar ik wilde toch graag de vijftig jaar vol maken en dat gaat lukken.

Wat waren nou de grootste veranderingen in die vijftig jaar?
Het is allemaal veel groter geworden. In 1970 werd het werk nog bijna helemaal handmatig gedaan en nu zijn er allerhande machines en technieken om het werk te verlichten en de kwaliteit optimaal te krijgen. En toch is het doel nog steeds hetzelfde als toen: de kweker voorzien van een perfecte, kwalitatief hoogwaardige, plant waar hij een goede oogst van kan verwachten. De instelling van het bedrijf en alle medewerkers is ook nog steeds: ervoor gaan om de kwaliteit hoog te houden. Dat was al zo, toen we met tien man werkten en dat is nog zo.

Wat ga je straks doen?
Ik ga eerst eens een tijdje uitrusten want mede door die longen zit ik er fysiek best wel een beetje doorheen. Mijn vrouw Bea werkt nog als huiskamerbegeleidster bij De Tuinen en blijft dat ook doen. Ze is een jaar of drie jonger dan ik. We lopen elkaar dus niet in de weg thuis. We wandelen en fietsen al veel en dat gaan weg nog wel een beetje meer doen. Tuinieren vind ik ook leuk en als ik in mijn eigen tuin klaar ben, dan kan ik altijd bij onze dochter Ellen terecht of bij onze zoon Chris. Ellen woont ook in Bleiswijk en met echtgenoot Raymond gaan ze hun huis verbouwen en daar ga ik ook mijn steentje aan bijdragen. Chris woont met Kelly in Berkel en daar zal ik ook wel eens wat hand- en spandiensten verrichten.

Hebben jullie ook kleinkinderen?
Jazeker. Ellen en Raymond hebben Demian van twaalf en Didier van tien. Chris en Kelly hebben Fleur van zes en Saar van twee. Onze dochter heeft dus jongens en onze zoon meisjes. Opa zijn is leuk. Af en toe oppassen vind ik wel grappig en we hebben eens in de zo veel weken een opa en oma dag. Dan zijn ze er allemaal en gaan we wat leuks doen!

Dus je gaat je werk niet vreselijk missen?
Ik denk dat het meevalt. Natuurlijk mis ik straks veel contacten, maar daar komen weer andere contacten voor terug. Het waren vijftig mooie jaren en ik heb bijna nergens spijt van! Buiten die longen en af en toe een snijwondje als gevolg van een ruitreparatie ben ik weinig ziek geweest en valt de hoeveelheid verzuim erg mee. Al zeg ik het zelf: ik was altijd wel een gaander. Desnoods met een handje paracetamol ging ik op maandag toch weer gewoon naar het werk. Het is net als in het hele leven; het is geven en nemen!


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604602&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604589&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>