[BLIK OP DORPSGENOTEN] Jacob-Jan Koedoot
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo hartvanlansingerland.nl
Jacob-Jan gaat iedere dag met plezier naar zijn werk.
Jacob-Jan gaat iedere dag met plezier naar zijn werk.
BLIK OP DORPSGENOTEN

Jacob-Jan Koedoot

  •   53 keer gelezen

In zijn jonge jaren kwam Jacob-Jan Koedoot vaak in Bergschenhoek en later woonde hij er vijf jaar met zijn gezin, van 2012 tot 2017. De geboren Rotterdammer is een zoon van Gerard Koedoot en Willy van der Kaaden en zij was een dochter van Gerrit van der Kaaden die heel lang in Bergschenhoek met brood langs de deuren ging. Daarbij was hij ook actief in de Gereformeerde kerk en tijdens de oorlog zat hij in het verzet.

Tot 2017 woonde Jacob-Jan in een nieuwbouwwoning niet ver van de HSL-lijn met vrouw en drie opgroeiende kinderen. Door relatiebeëindiging kwam er jammer genoeg een einde aan het wonen in Bergschenhoek. Jacob-Jan vond een woning in Gouda en ging werken in Pijnacker-Nootdorp, bij de Stichting Welzijn en Ondersteuning Pijnacker-Nootdorp (SWOP). Dat is een organisatie die vergelijkbaar is met Welzijn Lansingerland. Het was een bijzondere carrièremove voor Jacob-Jan die tot 2017 vooral bij supermarkten werkte, onder andere bij Albert Heijn in Capelle waar hij supermarktmanager was en bij Ekoplaza, ook in Capelle.

Van het winkelwezen naar welzijnswerk, dat is een bijzondere move!
Inderdaad, dat zie je niet veel. En toch heb ik met volle overtuiging die stap gezet. Ik werk nu twee jaar bij de SWOP en vanaf dag 1 heb ik het daar geweldig naar mijn zin. Als manager van een supermarkt ben je vooral met cijfers en met targets bezig. Het gaat daar puur om geld en niet echt om mensen. Ik kreeg daar steeds meer het gevoel dat ik niet mezelf was maar dat ik een rol speelde. Dat kost iedere dag ontzettend veel extra energie. Bij dit werk kan ik wel gewoon mezelf zijn. Je bent veel meer contact van mens tot mens. Het geeft veel meer voldoening als je echt iets kunt betekenen voor andere mensen. Het is ook leuk om intensief samen te werken met vrijwilligers en met andere organisaties die op hetzelfde gebied werkzaam zijn. Met het Jeugd en Jongerenwerk, met de mensen van de Bibliotheek Oostland die in Lansingerland en in Pijnacker-Nootdorp heel breed actief is, maar ook met de gemeente, met buurtverenigingen, enzovoort. Ik ben wel iemand om in samenwerking iets moois tot stand te brengen. In je eentje kom je nergens en met elkaar kun je veel voor elkaar krijgen. De tijd dat mensen alleen maar consumerend gebruik maken van voorzieningen is voorbij. Iedereen zal de handen uit de mouwen moeten steken, anders gebeurt het gewoon niet.

Hoe kwam je bij de SWOP terecht?
Ik las een advertentie van de SWOP in een krantje. Het is heel goed mogelijk dat het jullie krantje was, Hart van Lansingerland, en anders was het De Heraut. Dat kan ook. Maakt op zich niet uit: ik las die advertentie waarin ze nieuwe sociaal werkers vroegen die in staat waren om activiteiten te organiseren en sociale centra te runnen binnen de gemeente Pijnacker-Nootdorp. Ik heb gesolliciteerd en binnen een paar weken werkte ik ineens bij de welzijnsorganisatie SWOP. Vanaf dag 1 heb ik het naar mijn zin en mis ik het winkelwerk helemaal niet. Ik kom nu alleen nog bij Albert Heijn om boodschappen te doen en dat bevalt me prima.

Wat is concreet je werk nu bij de SWOP?
Ik ben zoals dat heet sociaal werker. De SWOP heeft in alle kernen een vestiging: in Delfgauw, in Nootdorp, in Pijnacker-Centrum en Pijnacker-Zuid, in de wijk Keijzershof. Alle medewerkers zijn overal inzetbaar om activiteiten te organiseren en te begeleiden, maar je hebt wel een eigen wijk. Mijn speerpunt is Keijzershof. Dat is een nieuwe wijk in Pijnacker-Zuid waar een groot zorg- en verpleegcentrum is van Pieter van Foreest. Dat is De Weidevogelhof. Ons Welzijnscentrum Keijzershof is gevestigd in een van de woongebouwen van De Weidevogelhof. Daar wonen op de onderste lagen mensen die zorg en verpleging nodig hebben en daarboven wonen senioren zelfstandig. Het Welzijnscentrum Keijzershof wordt best veel gebruikt maar het kan veel meer en beter. Het is te gesloten en het valt van buiten te weinig op. Daarom ben ik samen met bewoners en ook met de bewonersvereniging bezig om meer openheid te creëren. Het plan is om een nieuwe grotere toegangsdeur te maken en vanuit de benedenzaal veel meer te laten zien dat daar van alles gebeurt. Nu zijn daar nog activiteiten zoals yoga en linedance die vereisen dat je van buiten niet alles ziet, zodat de ramen zijn afgeplakt. Ons plan is om die activiteiten naar boven te verplaatsen en van de benedenruimte veel meer een buurtcafé te maken waar mensen elkaar de hele week kunnen ontmoeten. Dat kan alleen als de bewoners zelf mee helpen met het organiseren van activiteiten. Als SWOP kunnen wij dat niet allemaal zelf. Het kan alleen als de mensen zelf erachter staan en de handen uit de mouwen steken. Daarom ben ik nu over in gesprek met onder meer de bewonersvereniging. Gelukkig zijn er ook in de woongebouwen van De Weidevogelhof een aantal enthousiaste mensen die hun schouders eronder willen zetten.

Krijg je van de SWOP zelf genoeg medewerking?
Zeker, het bestuur en de leiding van de SWOP staan erachter. Het beleid is om in iedere kern een levendig sociaal centrum te realiseren waar mensen van alle leeftijden elkaar kunnen ontmoeten. Vanuit mijn zakelijke achtergrond denk ik bij de SWOP wel eens: jongens kom op, stel niet zo veel vragen maar pak het beet en begin gewoon. Iets meer daadkracht en zakelijkheid zou ik zelf wel willen zien bij de SWOP. Dat is denk ik mijn zakelijke commerciële achtergrond. Na mijn studie Commerciële Economie bij de Haagse Hogeschool heb ik altijd commercieel werk gedaan. Daar neem je toch wat van mee en het komt ook van pas bij dit werk.

Kom je zelf uit een zakelijk milieu?
Nou dat valt op zich wel mee. Mijn vader Gerard heeft ook wel in de business gezeten, maar ook allerlei andere werk gedaan. Twaalf ambachten dertien ongelukken klinkt een beetje negatief, maar hij heeft wel van alles gedaan. Van werk bij de Marine tot vertegenwoordiger van koffiezetapparaten. Ik denk dat ik het sociale vooral van mijn moeder heb. Die heeft heel veel vrijwilligerswerk gedaan in haar leven. Mijn ouders zijn nu rond de tachtig en genieten in Rotterdam met volle teugen van hun oude dag. Ze hebben het heel leuk met elkaar en beleven tot nu toe een gezonde en zorgenloze oude dag. Ik hoop dat ze nog lang van hun gepensioneerde leven mogen genieten.

En jijzelf?
Ik heb privé een lastig tijd achter de rug. Als je relatie naar de knoppen gaat is dat altijd moeilijk. Voor mijn ex-vrouw, voor onze drie kinderen en voor mijzelf ook. We woonden heel leuk in de nieuwbouw van Bergschenhoek maar jammer genoeg moesten we het huis verkopen. Gelukkig hebben we allemaal ons evenwicht weer aardig terug gevonden. De omgang met mijn ex-vrouw is weer goed en met onze drie kinderen ook. Ze zijn nu 25, 23 en 18. Ik zie ze gelukkig nog regelmatig. Zelf heb ik een leuk huisje gevonden in het centrum van Gouda. Dat bevalt me prima. En eigenlijk heel toevallig heb ik nu sinds een tijdje weer een leuke vriendin.

Toevallig?
Ja, heel toevallig is dat gegaan. Ik was met mijn dochters op vakantie geweest en had nog een weekje over. Ik dacht: ik kan thuis gaan zitten maar ik kan ook nog een weekje de boer op gaan. Zo kwam ik in Münster in Duitsland terecht waar ik aan de rand van een zwembad een leuke vrouw ontmoette met wie het meteen klikte. Ze heet Kathi. We wonen nog niet bij elkaar maar we zien elkaar regelmatig. Het is heel gezellig en ik ben ook privé weer een gelukkig mens.

Wat doe je buiten Kathi en je werk?
Fietsen vind ik leuk om te doen. Vooral op de mountainbike. Lekker door de Hollandse polders sjezen. Dus dat is voor mij een leuke uitlaatklep. En verder schilder ik in mijn vrije tijd heel graag. Het is heerlijk om daar helemaal in op te gaan. Mijn werk is redelijk abstract, een beetje Picasso-achtig. Ik doe het puur voor mezelf. Exposeren en verkopen is te veel gedoe.

En op maandag weer vol goede moed naar het werk in Pijnacker-Nootdorp?
Zeker weten. Ik ga altijd met een goed gevoel naar het werk. Ook op maandag. Het werk geeft heel veel voldoening. Nogmaals: met mensen werken en iets voor ze kunnen betekenen – vooral voor kwetsbare mensen bij wie het allemaal niet vanzelf gaat - geeft je energie. En ik werk ook heel lekker samen met de collega's. We hebben een heel leuk team. Het mooie van dit werk is ook dat je de ruimte krijg om zelf dingen beet te pakken en te ontwikkelen.

En hoe kijk je tegen Lansingerland aan?
Vroeger kwam er ik er heel graag spelen, bij opa en oma en ook bij ooms en tantes. Later heb ik er een aantal jaar heel prettig gewoond en nog vrijwilligerswerk gedaan bij Vluchtelingenwerk, maar nu kom ik er niet veel meer. Wie weet wat de toekomst nog gaat brengen, je weet het nooit.


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604589&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>