Van studentenfeest tot diamanten huwelijk
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo hartvanlansingerland.nl
Met de wijze woorden: ‘Wie zijn herinneringen koestert, leeft dubbel’, neemt de bruidegom afscheid van de burgemeester.
Met de wijze woorden: ‘Wie zijn herinneringen koestert, leeft dubbel’, neemt de bruidegom afscheid van de burgemeester.

Van studentenfeest tot diamanten huwelijk

  •   45 keer gelezen

Berkel en Rodenrijs - Een jaarfeest van een studentenvereniging in Wageningen leidde tot het huwelijk van Max Kool (86) en Marjan Keulemans (85) in 1959. Na meerdere keren verhuisd te zijn, vestigden zij zich in 1972 in Berkel en Rodenrijs waar burgemeester Pieter van de Stadt hen afgelopen donderdag feliciteerde met hun zestigjarig huwelijk.

Marjan vertelt dat het een hele mooie herfstdag was toen zij trouwden. "Wij gingen meteen daarna op huwelijksreis naar Remouchamps in de Ardennen en ook toen was het prachtig weer. Ik had maar één zomerjurkje meegenomen maar dat heb ik bijna de hele vakantie gedragen." Getrouwd werd er in het stadhuis van Utrecht, waar Marjan werkte als verpleegster in het diaconessenhuis. Marjan: "Je kon kiezen of je 'eerste 'of 'tweede' klas wilde trouwen. Wij deden het laatste, dat hield in dat de kaarsjes in de kroonluchter niet mochten branden. Even voor onze plechtigheid werden ze dan ook uitgeblazen, zo ging dat." Aansluitend vond het kerkelijk huwelijk plaats in de gereformeerde Immanuëlkerk. "We hadden al bijna zeven jaar op elkaar gewacht", vertelt Max die in die tijd in Wageningen studeerde." Gefeest werd er in Soesterberg in 'Het Swaentje' waar toenmalige koningin Wilhelmina trouwe gast was. "Er was zelfs een stal voor haar paard", aldus Max. Burgemeester Van de Stadt merkt op dat op de originele trouwakte achter meneers naam 'zonder beroep' vermeld is, en dat dat is doorgestreept. Hij vraagt om opheldering aan de bruidegom. "Dat zit zo", zegt Max. "Twee dagen voor de bruiloft studeerde ik af als ingenieur. Ik had dus wél een beroep, want ik was gecontracteerd bij de Heidemaatschappij, maar dat kon niet meer gewijzigd worden op de akte." De eerste woning van het echtpaar was wel een hele bijzondere. De werkgever van Max, de Heidemij, vond dat hij altijd 'dichtbij het werk' moest zijn en regelde een mobiele directiekeet, ook wel salonwagen genoemd, waarmee Max en Marjan door Nederland trokken van de Betuwe via Goes naar Winschoten. Na ongeveer twee jaar werd hen een huis aangeboden in Winschoten. Later woonden zij nog in Arnhem en Haarlem, waarna zij in Berkel en Rodenrijs terecht kwamen. Max werkte tien jaar voor de Heidemij, tien jaar in de woningbouw en hij was vervolgens veertien jaar interim-manager. Allebei deden zij vrijwilligerswerk, Max onder andere bij de plaatselijke hockeyvereniging. "Onze vijf zoons speelden allemaal in het eerste elftal. Ik heb een rol gespeeld bij het bouwen van een nieuw clubhuis." Marjan sloot zich aan bij de Plattelandsvrouwen. Samen kregen zij vijf kinderen en twaalf kleinkinderen.


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604589&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>