[BLIK OP DORPSGENOTEN] Ad Heintz en Wijnand Pijpers
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo hartvanlansingerland.nl
Ad woont in Rodenrijs, Wijnand in Berkel.
Ad woont in Rodenrijs, Wijnand in Berkel.
BLIK OP DORPSGENOTEN

Ad Heintz en Wijnand Pijpers

  •   58 keer gelezen

Deze week twee dorpsgenoten in één klap. De 75-jarige Ad Heintz uit Rodenrijs die volgende week 17 juli 76 jaar hoopt te worden. En de 71-jarige Wijnand Pijpers uit Berkel die op 23 augustus zijn 72ste verjaardag wil vieren.

Dit duo is voorzitter en secretaris van de 3B-Bus, een Lansingerlands fenomeen dat sinds 2011 bestaat en een groot succes is. Senioren – dat schijnt iedereen te betreffen die 55 jaar of ouder is – kunnen een belletje plegen naar de bus en zich dan binnen de gemeente van A naar B laten vervoeren. Voor slechts 1,50 euro, waarbij aangetekend dat je wel 12,50 euro per jaar contributie betaalt. Je moet dus lid zijn dan wel geabonneerd zijn op de 3B-Bus. Na een wat stroeve start loopt de 3B-Bus als een trein. Per jaar worden er nu rond de 12.500 ritten gemaakt en de 75.000ste rit is in aantocht. Voorzitter Ad en secretaris/coördinator Wijnand vertellen vol vuur over 'hun' 3B-Bus waar rond de tachtig vrijwilligers bij betrokken zijn, als chauffeur of chauffeuse, bijrijder en telefonist(e) of in een andere functie, zoals Jan van der Burg, bestuurslid, een voormalige Connexxionman die meer dan veertig jaar in de busbusiness heeft gewerkt en nieuwe bussen inkoopt en bestaande helpt onderhouden. Er rijden intussen permanent drie bussen rond, terwijl een vierde in reserve wordt gehouden. De rittenplanning is gebaseerd op een prachtig computerprogramma, gemaakt door vrijwilliger en eveneens bestuurslid en penningmeester, Kees Vreeken. Een gezellig gesprek met twee heren op zaterdagmorgen, ten huize van Wijnand Pijpers die sinds 1982 aan de Smaragd in Berkel woont, lekker aan de buitenkant met zicht op groen. Bouwen zullen ze vlak voor zijn neus niet zo snel doen: er liggen namelijk pijpleidingen onder het eerste weiland en dan is het lastig heien. Voorzitter Ad Heintz komt met een map vol artikelen en andere documenten binnenlopen. In deze map zit de hele historie van de 3B-Bus opgenomen. Veel Heraut-artikelen van ghostwriter Trees Borkus die vanaf het begin bij wijze van spreken de PR en communicatie verzorgt. "Als er wat is, bellen we Trees en die komt dan snel in actie", zegt Ad.

De eerste vraag is: hoe is het zo
gekomen met de 3B-Bus?

Ad: Ik was actief bij de katholieke kerk in Berkel en wilde iets gaan opzetten en vervoerde mensen naar de kerk en terug naar huis. Ik wilde dat ook gaan doen voor senioren in het dorp. Bij de kerk zeiden ze: dat moet je dan zelf maar gaan regelen, wij doen dat niet. Toen bleek dat er bij senioren best veel behoefte is aan vervoer binnen de gemeente, niet alleen naar de kerk maar ook naar andere bestemmingen, zoals dagopvang, het winkelcentrum, de metro, familie, enzovoort, kwam ik op het idee om met een busdienst te beginnen. Dat was begin 2011. Ik heb het idee neergelegd bij de wethouder die er over ging en na een aantal maanden zonder reactie van de gemeente ben ik het zelf gaan doen samen met Wijnand. In oktober 2011 was er een busje en hebben we de eerste rit gemaakt.

En hoe ben jij er bij betrokken
geraakt Wijnand?

Ad en ik kenden elkaar van de katholieke kerk in Berkel. We deden daar allebei vrijwilligerswerk. Ad is ermee gestopt maar ik ben nog steeds actief, onder meer als lector tijdens vieringen en avondwakes. Ad vroeg of ik mee wilde werken omdat ik zo'n zeven jaar ervaring had als chauffeur bij de belbus in Hillegersberg-Schiebroek en zo is het vanaf het begin gegroeid. We zijn behoorlijk verschillend qua karakter maar we vullen elkaar op de een of andere manier goed aan.

Jullie zijn dus geen geboren Berkelaren maar jullie voelen je heel goed thuis?
Ad: We zijn allebei geboren en getogen Rotterdammers, maar we wonen hier allebei heel plezierig. Als je van buiten komt, word je misschien nooit helemaal één met de mensen die hier geboren en getogen zijn, maar we hebben ons heel aardig aangepast. Boeren zijn hier niet veel meer maar eigenlijk zijn we ook gewoon "boerenjongens" , maar alleen wel afkomstig vanuit de stad.
Wijnand: Als je hier vanaf 1982 woont, dan hoor je er wel aardig bij denk ik. Ik voel me helemaal thuis en zou nergens anders willen wonen. Mijn vrouw denkt er net zo over.

Wat hebben jullie voorheen gedaan qua werk?
Wijnand: Ik heb 35 jaar bij IBM gewerkt in diverse functies en daar heb ik ook mijn vrouw leren kennen. We zijn dus een computerstelletje. Na mijn pensionering heb ik veel vrijwilligerswerk opgepakt en ben nog steeds actief als vrijwilliger in diverse organisaties en functies.
Ad: Ik heb onrust gezaaid en premie geoogst, geintje. Ik was makelaar in assurantiën en heb iets te vroeg mijn bedrijf goed kunnen verkopen. Dat was rond mijn vijftigste. Daarna ben ik allerlei vrijwilligerswerk gaan doen. Ben lange tijd koster geweest in de kerk en was bij De Paardenstal secretaris. En de laatste acht jaar heb ik net als Wijnand heel veel tijd gestoken in de 3B-Bus.

Jullie zeiden dat de start eigenlijk wat stroef was?
Wijnand: We moesten bekendheid krijgen, zowel bij de potentiële passagiers als ook mensen die als vrijwilliger actief wilden worden. We zijn overal gaan flyeren maar in het begin keken veel mensen de kat uit de boom. We hadden toen ook een vrij hoge drempel qua contributie – namelijk veertig euro – dat hebben we later verlaagd naar tien euro en sinds dit jaar verhoogd naar 12,50 euro. Uiteindelijk ging het lopen en het groeit nog steeds.
Ad: We groeien nog steeds qua aantal deelnemers en qua aantal ritten. We krijgen ook vraag vanuit mensen die nog geen senior zijn, maar wij houden ons aan onze doelgroep: het uitgangspunt is en blijft: senioren vervoeren die zelf niet veel mogelijkheden meer hebben om zichzelf te verplaatsen.

Wat is nou de sleutel tot het succes geweest?
Wijnand: Ik denk onze heel directe service. De mensen kunnen ons tot een dag tevoren bellen voor een bepaalde rit. Het is natuurlijk geweldig dat een busje jou persoonlijk op de door jou gewenste tijd van A naar B brengt voor een heel beperkt bedrag. Misschien nog wel belangrijker is dat de 3B-Bus een heel sociaal fenomeen is geworden. Passagiers ontmoeten elkaar of ze ontmoeten chauffeurs. Ouderen die doorgaans niet veel mensen meer spreken, ontmoeten en spreken via de 3B-Bus bekenden met wie ze even lekker kunnen bijpraten.
Ad: Heel belangrijk is ook dat alle mensen die betrokken zijn bij de 3B-Bus één grote familie vormen. Wij zijn als bestuur niks belangrijker dan de chauffeurs, bijrijders en de telefonistes. Iedereen is gelijk en even belangrijk. Het is ook heel bijzonder om te zien dat als een chauffeur een keer niet kan, dat de mensen meteen klaar staan om het over te nemen.

In Pijnacker-Nootdorp heb je de Buurtbus. Die rijdt rondjes volgens een vaste route en tijdschema. Dat doen jullie dus niet?
Wijnand: Nee, wij leveren vervoer van deur tot deur. Natuurlijk proberen we ritjes te combineren: als meerdere mensen vanaf of naar één bepaalde plek willen, dan proberen we dat zo te combineren dat we meerdere mensen tegelijk vervoeren. We hebben in onze busjes plek voor zeven mensen, buiten de chauffeur en de bijrijder. Er is altijd een bijrijder om de mensen te helpen bij het in- en uitstappen, en voor hand- en spandiensten.
Ad lachend: Mensen even een kontje geven om in de bus te komen en ze een handje geven bij het uitstappen. De regel is wel dat mensen nog redelijk zelfstandig kunnen bewegen.

En het is dus vervoer binnen
Lansingerland?

Wijnand: Daar is één uitzondering op: Tuincentrum De Driesprong. Dat is net Zoetermeer, honderd meter over de grens met Lansingerland. Mensen komen daar graag voor een bezoekje en een kopje koffie.
Ad: Buiten het gewone werk van maandag tot en met vrijdag organiseren we op de zaterdagen uitstapjes naar bijvoorbeeld de bollen of naar Europoort of een bestemming in het Westland. Dat zijn leuke uitjes waarbij mensen 27,50 euro betalen inclusief koffie met gebak, een lunch en 's middags een drankje. Daar wordt gretig gebruik van gemaakt. Ook dat is een manier om mensen uit hun isolement te halen en ze een leuk dagje te bezorgen.

Met zo veel ritten en zo veel passagiers met drie bussen gebeurt er zeker wel eens wat?
Wijnand: Dat valt erg mee. We hebben in al die jaren twee snelheidsbekeuringen gekregen. Er zijn wel eens kleine aanrijdinkjes, meestal bij bijzondere handelingen zoals het inparkeren. Chauffeurs rijden maximaal tot hun tachtigste en sommigen gaan dan ook nog door als bijrijder. Om het jaar rijden alle chauffeurs een "testrit", afgenomen door een oud CBR examinator.


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604589&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>