Annemarie Olierook weet van aanpakken
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo hartvanlansingerland.nl
Annemarie in de ontvangstruimte met de vele ‘sponsor’ bootjes.
Annemarie in de ontvangstruimte met de vele ‘sponsor’ bootjes.

Annemarie Olierook weet van aanpakken

  •   42 keer gelezen

Bleiswijk/Rotterdam – Bijna iedereen kent wel een Ronald McDonald Huis. Sommige mensen hebben erover horen vertellen, andere hebben aan den lijve ondervonden hoe fijn het is om als ouders dichtbij je kind te kunnen zijn tijdens een ziekenhuisopname. Wij mochten een kijkje nemen binnen de muren van Ronald McDonald Huis Sophia Rotterdam. Onze gids, de Bleiswijkse Annemarie Olierook, zet zich hier al twintig jaar belangeloos in.

Toen tien jaar geleden bekend werd dat er verhuisd zou worden van de Rochussenstraat naar de overkant, dacht Annemarie toen zij de plek naast het Erasmus MC zag: "Moet op dat kleine stukje grond zo'n groot gebouw komen? Zij vertelt het als we nog buiten voor het pand aan de Wytemaweg staan. "Maar zoals je ziet, het is helemaal goed gekomen." Annemarie laat zien waar je de stijl van Rotterdam-havenstad terugvindt. Aan de buitenkant ontdekken we de contouren van een schip en in de ontvangstruimte ervaar je ook al meteen de connectie met water en schepen. Er hangen ontelbare kleine bootjes met daarop de namen van alle sponsoren op een achtergrond van blauwe golven. In de gangen zien we levensgrote foto's van de Rotterdamse haven en de verdiepingen worden geen etages genoemd maar dek 1, dek 2 enzovoort. Via een gang, die is beschilderd met vrolijke en bont gekleurde zeedieren, komen we terecht bij het grote speeldek. Dat is een van Annemarie's favoriete ruimtes. "Het is toch prachtig dat ouders hier hun andere kinderen met een gerust hart achter kunnen laten als zij bij hun zieke broertje of zusje willen zijn."

"Het is echt een thuis ver van huis", vervolgt Annemarie. "Of je een dag, een week of soms nog veel langer hier logeert, de vrijwilligers doen er alles aan om het een zo gewoon mogelijk huishouden te laten zijn. Soms ben je bezig met het opvouwen van de was en opruimwerk in de gemeenschappelijke keuken en raak je ondertussen spontaan in gesprek met de gasten." Annemarie vertelt dat mensen die in het Huis logeren later doorvertellen aan anderen hoe belangrijk het voor hen was om dichtbij hun zieke kind te zijn. "Dat levert soms sponsors op waar wij heel blij mee zijn." Annemarie stopte twintig jaar geleden met werken. "Ik was van plan om eerst een jaar niks te doen, maar ik kreeg al snel van iemand te horen dat dit vrijwilligerswerk 'zo hard nodig' was. Ik ging een keertje meelopen en was meteen 'om'." Er zijn meer vrijwilligers die hier al lange tijd meedraaien en dat is niet onopgemerkt gebleven. In 2015 werd Annemarie samen met vierentwintig andere trouwe vrijwilligers onderscheiden met de Erasmusspeld. "Als deze wordt opgespeld door burgemeester Aboutaleb, doet dat je toch wel iets", zegt Annemarie die het eigenlijk heel vanzelfsprekend vindt om zich belangeloos voor anderen in te zetten. Ondanks het lichamelijke ongemak dat haar de laatste jaren parten speelt, lukt het Annemarie om nog steeds haar steentje bij te dragen. "Soms doe ik een poosje zittend werk in de wasserette, maar even later pak ik de stofzuiger weer hoor als dat nodig is." Het geeft haar nog steeds veel voldoening om met een groep van honderdtachtig vrijwilligers, een huis manager en drie assistent managers dit Huis draaiende te houden. "Je moet gewoon aanpakken, die echte Rotterdamse mentaliteit past wel bij mij." Het Huis heeft geen subsidie nodig van de overheid. "Alles wordt door sponsoring en donaties bij elkaar gescharreld", zegt Annemarie die vervolgens uitlegt uit wat er zoal van de vrijwilligers gevraagd wordt. "Je draait op een vast moment in de week een 'shift' van drie of vier uur. Samen met een of meerdere collega-vrijwilligers steek je op allerlei manieren de handen uit de mouwen. Je beantwoordt de telefoon, schrijft gasten in en uit, leidt nieuwe gasten rond of je zorgt voor de kinderen op het speeldek. Daarnaast zorg je dat alles schoon en netjes is in het Huis." Annemarie hoopt nog lange tijd de mensen in het Huis is het een 'net als thuis gevoel' te geven.


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604589&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>