[BLIK OP DORPSGENOTEN] Annie van den Bulk
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo hartvanlansingerland.nl
Annie zingt in het koor Cantores Amatores in Pijnacker.
Annie zingt in het koor Cantores Amatores in Pijnacker.
BLIK OP DORPSGENOTEN

Annie van den Bulk

  •   303 keer gelezen

Annie van den Bulk woont al meer dan vijftig jaar in Berkel en Rodenrijs. Vanaf haar huwelijk op 20 september 1968. Ze is geboren en getogen in het Zeeuwse dorp Kamperland. Ze was de oudste in een groot gezin. Bijna alle familieleden zijn in Zeeland blijven wonen, in Kamperland, in Wissekerke en in Colijnsplaat.

Niet Annie: zij ontmoette in het uitgaansleven van Vlissingen een leuke jongen uit Berkel en Rodenrijs, namelijk Michel van den Bulk. Voor de vervulling van zijn dienstplicht lag Michel als matroos op een Marineschip voor anker in Vlissingen. Annie ging met vriendinnen daar uit en liep Michel tegen het lijf.

Het was meteen raak en het bleef raak, ook al was Michel snel na de eerste kennismaking een jaar onderweg en aan de andere kant van de wereld vanwege de Nieuw Guinea-crisis rond 1963. De moeder van Annie gaf haar het advies om stevig te schrijven 'naar de rimboe' en dat hielp. Op grote afstand bleef de liefdesband in stand en na terugkeer vanuit het 'verre oosten' was het meteen weer stevig aan.

We spreken Annie in de pauze van een studiedag van het koor Cantores Amatores in Pijnacker. Dat koor is bezig met een concert waarbij het Requiem van Gabriel Fauré de hoofdmoot is. De uitvoering op zaterdag 15 juni en er moest zaterdag een dag lang stevig worden geoefend.

Hoe ben je eigenlijk als Berkelse bij een koor in Pijnacker verzeild geraakt Annie?
Ik zat eerst op een Interkerkelijk Koor in Berkel maar toen dat ter ziele ging zijn we bij Con Amore in Pijnacker gaan zingen. Daar zat ook Trees van der Arend uit Berkel al op. Zij zei: kom het eens proberen. Dat heb ik gedaan en ik zit er meer dan twintig jaar later nog steeds bij. Intussen is het al lang geen dameskoor meer maar een gemengd koor dat projectmatig werkt. Ieder half jaar is er weer een ander project waarbij je toewerkt naar een uitvoering in juni en in december. De muziekkeuze is heel gevarieerd. We doen Nederlandstalige dingen van Herman van Veen en Ramses Shaffy bijvoorbeeld en songs van Coldplay en U2. We hebben een programma gehad met Ierse dansmuziek. Maar we zingen dus ook klassieke dingen van bijvoorbeeld Jenkins en Elgar. Nu zijn we bezig met het Requiem van Fauré. Dat klinkt misschien zwaar maar dat is het niet. Het is heel mooie vrij lichte muziek, een beetje romantisch zelfs. En het is ook geen eindeloos lang Requiem. We doen de vijftien voor de pauze een aantal liederen die passen bij het thema, 75 jaar D Day: onder meer An Irish Blessing, Hymn to the fallen, Benedictus van Jenkins uit The Armed Men en Adagio For Strings van Samual Barber. Dat is voor de pauze en na de pauze is het Requiem.

Wat vind jij leuk aan zingen en aan Cantores Amatores?
Met elkaar zingen is geeft energie en het schept een band. Naast het zingen heb je leuk contact met allerlei mensen. Het mooie van Cantores is dat de mensen die meedoen heel verschillend zijn. Er komen mensen uit Pijnacker en omgeving maar ook uit de stad. Mensen van verschillende leeftijden. Het is serieus koor en heel gezellig. Er is nooit gedoe. Dat komt ook door de dirigent die altijd positief blijft, ook als het een keer niet zo goed gaat.

En wat ben jij?
Voorheen was ik altijd hoge sopraan maar het klimmen van de jaren ben ik tweede sopraan geworden. Ondanks dat ik al even in de zeventig ben, houdt mijn stem het nog goed uit. Dus voorlopig ga ik lekker door met zingen. We rijden met een volle auto iedere woensdagavond vanuit Berkel naar Pijnacker. Piet Zwinkels uit Bergschenhoek zingt ook in het koor en hij is onze harembewaker. Lia van Eijk, Corry Büchner en mijn persoontje brengt hij iedere woensdag trouw naar Pijnacker en na afloop bezorgt hij ons weer keurig thuis.

Toen je vijftig jaar terug in Berkel kwam wonen vanuit Zeeland, moest je toen niet erg wennen?
In het begin zeker wel ja. Thuis was ik enorm veel weidsheid en ruimte om me heen gewend. We woonden in de polder waar mijn vader bij een boer werkte. Als je Kamperland gewend bent is ook het Berkel van 1968 bijna een stad. Ik vond het heel druk hier in de omgeving. Later wen je daar wel aan. We waren nog maar net getrouwd, toen mijn vader overleed. Hij was pas 53 jaar en overleed aan darmkanker. Als oudste in het gezin kwam er best veel op mij af. Het was bovendien niet handig dat we zo ver weg van het ouderlijk huis af zaten. Tijdens onze verkeringstijd was ik al naar Rotterdam verhuisd en daar gaan werken in de bejaardenzorg, in De Wilgenborch in Schiebroek.

En jullie zijn in Berkel getrouwd?
Ja, alleen voor de wet en dus niet in de kerk. Dat lag nogal gevoelig. Michel was katholiek en ik protestants. In het begin was dat wel een dingetje bij ons in de familie, maar later viel dat allemaal wel mee. De liefde was sterker dan het geloof, zoals de liefde ook al de afstand tussen Nederland en Nieuw-Guinea had doorstaan.

Hebben jullie kinderen gekregen?
Ja twee, Petra en Ronald. Door hun toedoen ben ik ook al meer dan twintig jaar oma van intussen drie kleinkinderen. Heel leuk. De oudste, Mike, is 21, en de jongste twee, Daan en Maud, zijn dertien en tien. Ik heb veel op de kleinkinderen gepast en Maud haal ik nu nog regelmatig uit school. Heel leuk. Eigenlijk ben ik heel lang met de kinderen alleen geweest. Michel was internationaal vrachtwagenchauffeur bij de Gebroeders In 't Veen, dus die was doordeweeks altijd weg. Ik wist eigenlijk niet beter. Hij heeft tot zijn zestigste gewerkt en precies toen we van onze oude dag zouden gaan genieten, kreeg hij eerst last van zijn hart en toen dat met stents en zo aardig onder controle was, kreeg hij dezelfde ziekte als mijn vader, darmkanker. Daardoor is hij niet ouder geworden dan 68. Hij is in augustus 2010 overleden. Het HCM-koor waar hij lid van was, heeft gezongen bij de uitvaart.

Dat is wel een hard gelag, dat je man eindelijk veel thuis is en dan ziek wordt?
Inderdaad. Op het gebied van ziekte heb ik best veel te verstouwen gehad in mijn leven. Eerst met mijn vader, later met mijn zus die door kanker niet ouder is geworden dan 48, toen met mijn man en nadien ook nog met mijn dochter Petra die gelukkig is genezen.

Hoe verwerk je het allemaal?
Dat is soms best zwaar, maar gelukkig ben ik wel een positief en optimistisch persoon. Ik ben wel iemand die altijd doorgaat, wat er ook gebeurt. Het valt niet altijd mee om alleen te zijn, maar het is niet anders. Ik onderneem van alles en kom veel onder de mensen. Met vriendinnen fiets en wandel ik veel. We gaan binnenkort weer meedoen aan een loop in Laren. Verder heb ik het zangkoor en ik werk als vrijwilliger bij Huize Petrus in het restaurant. Dat is geweldig dankbaar werk waar ik heel erg van geniet. En ik ben blij dat mijn kinderen en kleinkinderen niet ver weg wonen. Ik prijs me gelukkig dat mijn eigen gezondheid nog heel goed is. Daar ben ik heel dankbaar voor. Mijn vader is jong overleden en mijn moeder is door een tumor in haar hoofd ook niet heel oud geworden. De dokter zegt wel eens tegen mij: ik zie je bijna nooit. Ik zeg dan tegen hem dat ik dat graag zo wil houden!

Dus je hebt ondanks diverse tegenslagen een mooi leven?
Ja dat is inderdaad zo. Ik voel me goed en kan gaan en staan waar ik wil. Ik rijd zelf nog auto en kan daardoor ook naar Zeeland rijden om daar mijn familie op te zoeken als ze jarig zijn of als er wat anders te vieren is. Zij komen ook trouw naar mij toe, als ik iets te vieren heb. Ze gaan alleen allemaal aan het eind van de dag graag weer terug naar Zeeland. Dat blijft voor hen de beste plek, terwijl ik me in Berkel intussen helemaal thuisvoel. Ik ken er veel mensen en heb het er goed.

De middagpauze is voorbij. Het koor gaat weer verder oefenen met Fauré. Drie weken na de studiedag is de uitvoering, op zaterdag 15 juni vanaf 20.00 uur in de Bartholomeuskerk aan de Veenweg 36 in Nootdorp. Kaarten zijn bestellen via: www.cantoresamatores.nl.


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604589&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>