[BLIK OP DORPSGENOTEN] Renate Jenniskens
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo hartvanlansingerland.nl
Renate, Jeannet, Gerard en Laura.
Renate, Jeannet, Gerard en Laura.
BLIK OP DORPSGENOTEN

Renate Jenniskens

  •   204 keer gelezen

Wie is de bloemiste/bloembindster die al meerdere jaren van de gemeente Lansingerland de opdracht krijgt om de kransen voor de 4 mei herdenking in Bleiswijk te maken? Dat is Renate Jenniskens die alweer tien jaar actief is met haar eigen bloemen- en plantenwinkel Renate Bloembindkunst in de Dorpsstraat nummer 73. Ze heeft zich daar tien jaar geleden gevestigd in een van de oudste panden van Bleiswijk.

De voormalige boerderij waar Aad van den Berg voorheen een timmerwerkplaats met houtzagerij had, is liefst vierhonderd jaar oud. De laatste jaren hebben Renate en haar echtgenoot Gerard een steeds groter deel van het pand in gebruik genomen om hun groeiende assortiment aan exclusieve bloemen, planten en cadeau-artikelen te herbergen en te laten zien.

Op zaterdagmorgen 4 mei gingen we even buurten bij Renate die op dat moment de vijf kransen voor de herdenking al af had. "Dat hebben we gisteren allemaal gedaan. Het is ieder jaar best een heel werk. Ik schat dat je per krans toch al snel anderhalf uur bezig bent. Gelukkig hoef ik het allemaal niet alleen te doen", zegt Renate die inclusief zijzelf en haar echtgenoot Gerard een team heeft van zes personen. Daar kan best nog iemand bij vanwege de toenemende drukte in de winkel, maar het valt niet altijd mee om talent te vinden. Dat komt ook wel omdat Renate de lat redelijk hoog legt. Ze verlangt dat iemand het vak al redelijk beheerst maar ze wil ze ook dat een medewerker of – ster de kunst verstaat om met een opdrachtgever te communiceren en zo te achterhalen wat de precieze wensen zijn. "Je moet er toch een beetje gevoel voor hebben."

Hoe ben je zelf in dit vak terechtgekomen Renate?
Ik ben geboren in het dorpje Overasselt onder Nijmegen en toen ik tien was zijn we verhuisd naar Veghel. Mijn opa en oma van moeders kant hadden een hoveniersbedrijf en rozenkwekerij. Daar kwam ik met mijn moeder al veel. Mijn lievelingsoom – een broer van mijn moeder, oom Jan – had een bloemenzaak waar ik al heel jong ging mee helpen. Zo ben ik er eigenlijk vanzelf in gerold. Na de middelbare school ben ik naar de Middelbare Tuinbouwschool gegaan, waar ik trouwens mijn echtgenoot Gerard heb ontmoet. Na die opleiding heb ik nog allerlei vakopleidingen gedaan, zodat ik mezelf meester-bloembinder mag noemen. Het is een geweldig mooi, ambachtelijk en creatief vak. Uiteindelijk zijn we naar het westen van het land gekomen en heb ik twintig jaar bij de topzaak Regina in Den Haag gewerkt. Daar heb ik heel veel geleerd en toen we in Bleiswijk waren komen wonen, kwam ik op het idee om voor mezelf te beginnen. Dat is nu tien jaar geleden. Je moet er wel helemaal voor gaan omdat je er feitelijk zeven dagen per week mee bezig bent, maar omdat het zo'n geweldig vak is, kost het niet alleen veel tijd en energie maar krijg je er ook veel energie van.

Hoe en waarom zijn jullie in Bleiswijk gaan wonen?
We hebben één zoon, Thijs, die nu zeventien is en in 5VWO zit. Zelf ben ik nooit een stadsmens geweest en we wilden onze zoon niet in de stad laten opgroeien maar liever in een dorp waar je meer de ruimte hebt om te spelen en te ravotten. Ongeveer twintig jaar geleden zochten we een huis in een dorp.
Dat was lastig: de woningmarkt was toen heel overspannen en er was bijna geen huis te krijgen. Iemand wees ons op een huis in Bleiswijk, maar ook dat bleek al snel weg. De makelaar zei toen dat een stukje verderop een huis in de stille verkoop stond en dat hebben we kunnen kopen. Vanaf het eerste moment voelen we ons thuis hier en sinds we een eigen zaak hebben, is dat gevoel alleen maar versterkt.

Wat is er zo mooi en leuk in of aan Bleiswijk?
Het is een vrij klein dorp waar veel mensen elkaar kennen en waar ze oprecht belangstelling hebben voor andere mensen. Je merkt gewoon: als je je best doen om er iets moois van te maken, dan zijn ze echt blij en dankbaar en dan wordt de gunfactor alleen maar groter. De Bleiswijkers stellen prijs op kwaliteit en service en als je dat levert, dan komen ze ook bij je terug. Ze zijn trouw.

En jouw winkel en werk is vooral gericht op kwaliteit en service?
Ja, wij willen er altijd echt iets moois van maken. Bijvoorbeeld als we een opdracht krijgen voor bijvoorbeeld rouw- of trouwwerk. Of als we vanuit het bedrijfsleven een opdracht krijgen, zoals het aankleden van een stand op een beurs. Maar ook voor particuliere opdrachtgevers doen we ons uiterste best. De basis van ons werk en onze winkel is: we willen topkwaliteit leveren in alle opzichten. Daarvoor heb ik ook alle opleidingen gedaan die er te volgen waren. Het is gewoon een geweldige uitdaging om er iedere keer weer iets moois en verrassends van te maken. Dat is ook de kick van het werk en van de winkel die we de laatste jaren steeds meer hebben kunnen uitbreiden, ook met planten en met cadeau-artikelen. We krijgen ook steeds meer vragen van mensen om mee te denken bij het gezellig en sfeervol maken van de woning. Aankleding met planten en bloemen is sinds een aantal jaren weer helemaal in. We hebben de tijd gehad dat alles strak wit moest zijn, maar we zitten nu in de tijd van het natuurlijke interieur met planten en bloemen. Dat is voor plantenkwekers, bloementuinders en ook voor ons bloemisten een geweldige ontwikkeling.

Zag je die ontwikkeling aan komen?
Ik zelf in eerste instantie niet, maar ik probeer eens in de zo veel tijd een bijeenkomst mee te maken van een trendwatcher. Dat is Lidewij Edelkoorts. Het kost wat om een lezing van haar mee te maken maar je steekt er veel van op. Zij wees al vroeg op de ontwikkeling dat het interieur weer kleurrijk en groen mocht zijn, met volop planten en bloemen. Eerst dacht ik: die is niet goed. Maar ze had het toch bij het rechte eind. Je ziet het ook terug in de bloemenmode. Sinds een jaar of drie vier is het plukboeket helemaal in. Allerlei verschillende bloemen met uiteenlopende kleuren, lengtes en groottes in één boeket. Vier vijf jaar geleden was dat hier in Bleiswijk nog ondenkbaar maar nu is het helemaal in. Zelf vind ik het geweldig om op die manier een boeket en bloemstuk te maken.

En voor de gemeente mag je de kransen bij Dodenherdenking maken. Is dat moeilijk werk?
Het is vooral heel mooi werk. Het is niet makkelijk. Het vereist een bepaald vakmanschap en je moet weten aan welke regels een krans moet voldoen. Veel mensen weten niet dat de toef met de bloemen voor tweederde aan de rechterkant bevestigd moet worden en voor éénderde aan de linkerkant. Het is jammer dat jonge mensen vaak niet meer leren hoe die regels precies zijn. Er is minder belangstelling voor de echte opleidingen en die opleidingen verdwijnen daardoor of lopen terug. Het is jammer dat ons vak niet heel hip is op dit moment. Jonge mensen denken vooral dat ze heel hard en lang moeten werken onder koude omstandigheden. Heel jammer want het is juist een geweldig vak. Ik zelf stel er eer in om echt volgens de regels en protocollen van het bloembinden te werken. Daarbuiten blijft er genoeg ruimte over voor je eigen invulling en je eigen creativiteit.

Hoe veel kransen heb je gemaakt?
Vijf en die hebben alle vijf hun eigen kleuren. De gemeente wil roodwitblauw, de gezamenlijke kerken witgeel, de Oranjevereniging uiteraard oranje en zo heeft iedereen zijn eigen wensen. Ik vind het echt een eer dat ik dit werk in opdracht van de gemeente mag doen, zoals collega's van mij dat in de andere twee dorpen ook mogen doen. Ik ga ook altijd naar de herdenking toe, zodat ik er zeker van ben dat het allemaal volgens afspraak verloopt.

Dus al met al heb je het goed naar je zin met je eigen winkel?
Jazeker, het mooie is dat de winkel en het vak voortdurend in ontwikkeling zijn. Het vak verandert en het is de kunst om op tijd met nieuwe ontwikkelingen mee te gaan en om zelf met eigen ideeën en uitwerkingen te komen. Het ambachtelijke en het creatieve maken het vak en en werk heel mooi. En daar komt de communicatie met de opdrachtgever nog bij. Wat ik al zei: dat is een kwestie van open vragen stellen, aanvoelen waar de persoon naar op zoek is, ook als hij of zij dat zelf niet exact onder woorden kan brengen. Juist dan komt het aan op Fingerspitzengefühl. Ik vind het een uitdaging om mijn medewerksters daar in te coachen. Want natuurlijk kan ik niet alles alleen. Ik probeer mezelf één dag per week vrij te roosteren, maar dat is vaak best wel lastig.

Heb je verder nog hobby's of bezigheden?
Niet zo veel. Mijn werk is mijn hobby en mijn passie!


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604589&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>