[BLIK OP DORPSGENOTEN] Politieman Rien Visser
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo hartvanlansingerland.nl
BLIK OP DORPSGENOTEN

Politieman Rien Visser

  •   126 keer gelezen

Rotterdammer Rien Visser is al aantal jaren hoofdagent in het gebied Lansingerland waar hij met veel plezier werkt. Het werk bevalt hem zo goed dat hij na zijn pensionering op 4 juni van dit jaar niet stopt met het politiewerk: hij gaat als vrijwilliger door.

Waarschijnlijk is Rien Visser een van de oudste agenten van Rotterdam. Misschien wel de oudste. Mogelijk is hij ook de oudste ME'er van Nederland. Als politieman was Rien een laatbloeier en als ME'er ook. Op zijn 54ste ging hij de opleiding volgen waarvoor hij met vlag en wimpel slaagde. Ook op zijn 65ste volbrengt hij de fysieke testen nog goed. Rien Visser voelt zich nog heel goed en wil zeker niet thuiszitten bij zijn vrouw Magda die daar het heft in handen heeft en ook niet zit te wachten op een geraniumzitter.

De in Schiebroek wonende politieman is ook geen onbekende voor de fanatieke politie- en incidentenfotograaf Olav Spa van deze krant. Toen onze Olav – volgens Rien – tot drie keer toe zijn orders om opzij en achteruit te gaan niet opvolgde, dreigde hij hem met handboeien vast te zetten aan een lantaarnpaal en aldus geschiedde. Rien Visser is namelijk verbaal uitstekend in staat om zijn boodschap over te brengen maar hij schroomt ook niet om de daad bij het woord te voegen. Een politieman moet optimaal communiceren maar niet met zich laten spotten. Intussen zijn Rien en Olav gelukkig weer 'on speaking terms'. Ze komen elkaar regelmatig tegen tijdens het werk.

Dus je bent pas op latere leeftijd politieman geworden Rien?
Eerst heb ik een aantal jaren als timmerman/metselaar gewerkt. Dat was ook ontzettend leuk werk – ik breng het vak nog regelmatig in praktijk – maar ik wilde het niet mijn hele leven blijven doen. Op mijn 29ste solliciteerde ik bij de politie, maar toen was ik daarvoor te oud. 35 jaar geleden was je al heel jong voor bijna alles te oud. Ik kon nog wel als buschauffeur en trammachinist bij de RET gaan werken. Dat heb ik tot mijn 41ste gedaan. Dat was ook heel leuk werk, waarbij je onderweg iedere dag weer van alles meemaakt en waarbij je veel contact hebt met mensen die of blij zijn of boos dat je te laat bent of dat ze vinden dat je bus te hard naar diesel stinkt. Mensen hebben snel hun woordje klaar en klagen makkelijk, zonder dat ze de achtergronden kennen. Ze roepen dat je te laat bent maar ze weten niet dat je in een file terechtgekomen was of dat je achter een ongeluk stond met je bus of je tram.

En hoe ben je nou uiteindelijk dan bij de politie terechtgekomen?
Op mijn 29ste was ik te oud maar op mijn 41ste niet meer. Toen zochten ze bij de politie Rotterdam mensen die werkervaring hadden in het openbaar vervoer. Dat was mijn kans en toen ben ik de opleiding gaan volgen. Een jaar lang zat ik in Lochem met jonge mensen die mijn kinderen hadden kunnen zijn. Bij de politie heb je heel veel met jonge mensen te maken. Ik denk dat dat me altijd jong heeft gehouden. Plus het feit dat je als politieman zo ontzettend veel verschillende dingen meemaakt. Het mooie van het werk is dat je zaken kunt regelen, dat je de orde kunt bewaken en herstellen, maar ook dat je mensen kunt helpen. De mensen bellen voor van alles de politie. Zelfs als ze lekkage hebben terwijl je dan toch echt de loodgieter moet hebben. Tenzij de lekkage afkomstig is uit de woning erboven en daar niemand thuis is: dan moet je toch eerst de politie hebben.


Is het dankbaar werk, het
politiewerk?

Verreweg de meeste mensen zijn heel dankbaar dat wij er zijn en voor wat wij doen. Wat vaak overheerst dat zijn de geluiden van de mensen die negatief zijn over de politie en over alles. Ik probeer daar altijd doorheen te kijken en vooral de positieve dingen te zien. Er is trouwens een groep mensen die sowieso allergisch is voor alles wat politie is. Op vakantie hadden we een keer heel leuk contact met een ander stel, totdat die man hoorde dat ik bij de politie zat. De liefde was meteen over.

Ben je nooit bang als politieman? Het beroep is toch best wel een beetje gevaarlijker geworden?
De eerste tijd had ik best wel een beetje angst. Dan was er een melding van een vechtpartij ergens in een café in de stad en dan wist je niet altijd wat je daar ging aantreffen. Dan was ik wel eens een beetje benauwd. Maar gaandeweg krijg je steeds meer ervaring en leer je steeds beter om de zaak zo aan te pakken dat de problemen worden opgelost. Communicatie is ontzettend belangrijk in dit werk. Voor een deel heb je dat van nature en voor een deel leer je dat werkende weg. Je krijgt met zo veel verschillende mensen te maken en het is een heel verschil of je in een volkswijk mensen aanspreekt of aan de goudkust in Kralingen of Hillegersberg. Ik denk dat het de kunst is om een breed repertoire in huis te hebben. De ene keer pas je dit toe en de volgende keer dat. Met de ene burger heb je ook sneller een klik dan met de ander. Vaak kom je ergens minimaal met twee personen. Het kan altijd gebeuren dat jij zelf er niet uit komt met die betrokken persoon en dan is het soms goed om een stap terug te doen zodat je collega het overneemt. Maar andersom kan ook. Je moet heel flexibel zijn en vooral praktisch te werk gaan. Nooit met je laten sollen en glashelder je boodschap duidelijk maken, maar vooral geen onnodige irritatie of agressie opwekken bij mensen die vaak al opgefokt zijn en strak staan.

Als jij nou één dag de taken van Mark Rutte, burgemeester Aboutaleb en politiechef Frank Paauw zou mogen overnemen, wat zou je dan doen met de politie?
Ik zou instellen dat de theoretisch opleiding wordt verkort van vier naar twee jaar en dat aankomende agenten veel meer praktisch worden geschoold: het vak leren door eerst op straat het echte werk te doen voordat ze de mogelijkheid hebben om door te stromen naar coördinerende functies. Ik zou de top smaller en de binnendienst kleiner maken en ervoor zorgen dat veel meer politiemensen het echte werk doen. Minder mensen binnen en veel meer buiten. En dat mogelijk maken door allerlei papierwerk, administratie en registratie te vereenvoudigen. Je zou dan een efficiënter politieapparaat krijgen met meer service voor de burgers en ook een betere verstandhouding met de burgers.

Jij bent volgens mij iemand die altijd het echte politiewerk wil doen. Jij wil naar buiten en niet naar binnen!
Dat klopt wel ja. De directe contacten met de burgers die onze hulp inroepen en nodig hebben, dat vind ik het mooiste. Maar een mooie gezamenlijke actie met ME-peloton om de orde te herstellen bij een voetbalwedstrijd vind ik ook mooi hoor. De laatste keer dat we echt flink gevochten hebben was bij Feyenoord tegen Standard Luik. Ik hoop dat ik straks als vrijwilliger ook het ME-werk kan blijven doen. Wetstechnisch schijnt dat heel lastig te zijn. Zelfs Frank Paauw kon daar geen chocola van maken.

Jullie zoon Dennis is ook
gemotiveerd politieagent toch?

Jazeker. Hij heeft alleen een hele nare tijd achter de rug, omdat hij drie jaar geleden tijdens het politiewerk op de A15 een arm is kwijtgeraakt. Een Nederlandse vrachtwagenchauffeur was te zwaar beladen naar het idee van Dennis. Op de politiemotor ging hij de vrachtwagen vooraf naar een weegbrug en is toen van achter aangereden door die man. De vrachtwagen reed over Dennis heen en daarbij verloor hij een arm. Dat was een hele nare tijd, maar gelukkig is hij goed hersteld en doet hij al het politiewerk nog. Alleen motorrijden doet hij niet meer. We hebben alle narigheid daaromheen goed kunnen verwerken. Dennis zelf maar ik ook. Nee, ik koester geen haat tegenover die vrachtwagenchauffeur die in de rechtszaal zei dat hij wel te zwaar beladen moet zijn om te kunnen concurreren met Polen die zich ook niet aan de regels houden. Ik weet niet hoe hij heet en waar hij woont. Het heeft geen zin om daar energie in te steken. Wel ben ik heel blij met de enorme steun die we ook vanuit het korps in die periode hebben mogen ervaren.

Wanneer moet je nou stoppen?
Als je 66 jaar en vier maanden bent is het over bij de politie. Dat is op 4 juni van dit jaar. Maar ik ga dus zeker door als vrijwilliger. Hoe, waar en hoe lang, dat gaan we nog uitzoeken. Ik ben nog te fit om thuis te gaan zitten en ik vind het werk nog te leuk!


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604589&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>