[BLIK OP DORPSGENOTEN] Peet van der Meijden
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo hartvanlansingerland.nl
Voor Peet van der Meijden is Noorwegen een tweede vaderland. Hij wappert regelmatig met de Noorse vlag.
Voor Peet van der Meijden is Noorwegen een tweede vaderland. Hij wappert regelmatig met de Noorse vlag.
BLIK OP DORPSGENOTEN

Peet van der Meijden

  •   256 keer gelezen

De in Delfgauw geboren Bleiswijker Peet van der Meijden is nu 72 maar verkeert nog in een uitstekende conditie. Hij heeft altijd veel aan sport gedaan en doet dat nog iedere dag: schaatsen, fietsen, hardlopen, van alles. Daarnaast let hij heel goed op zijn voeding. Daags voor Oudjaar mag hij wel even een van de 110 oliebollen naar binnen happen die hij de vorige dag heeft gebakken voor een vriendengroep die altijd bij hem en zijn vrouw Carola thuis alvast het oude jaar komen uitluiden in hun fraaie woning aan de Edisonlaan.

Door Sjaak Oudshoorn

Het huis behoorde vroeger bij een tuinbouwbedrijf waar Peet vanaf 1975 vooral paprika's teelde tot 2001. Toen werd de grond van zijn bedrijf opgekocht voor woningbouw. Gelukkig kon hij met dank aan de destijds net aangestelde burgemeester van Bleiswijk nog een flink stuk grond uit de verkoop houden. Daar is nu de grote achtertuin van het echtpaar Van der Meijden. Het bijhouden van die tuin is een van de hobby's van Peet.

Zijn grote passie is altijd sport geweest en dan vooral schaatsen. Hij was net niet goed genoeg om de Nederlandse top te bereiken en is zich toen gaan richten op de medische verzorging van de schaatsers, nationaal maar meer nog internationaal. Bij de Olympische Spelen van Sapporo in 1972 begeleidde hij de Noorse ploeg, in 1984 in Sarajevo de Zweedse ploeg met als boegbeeld Thomas Gustafson die Peet direct begeleidde. In 2006 was hij de verzorger van de Finse ploeg tijdens de spelen in Turijn en ook begeleidde hij Erben Wennemars toen hij even in de knoop zat en Barbara de Loor. Nog altijd is Peet van der Meijden actief met dit werk.

Dus jij hebt je jeugd doorgebracht in Delfgauw?
Jazeker, ik ben de derde in een gezin van tien kinderen. Mijn vader Jan van der Meijden was veehandelaar en is jammer genoeg niet ouder geworden dan 54. Hij overleed in 1966. Ik was toen twintig. Mijn moeder Corry van der Meijden-Kerklaan bleef toen over met tien kinderen. Toen mijn vader nog leefde hadden we het al niet heel breed, maar mijn moeder zei na zijn overlijden: we gaan er met z'n allen voor zorgen dat we het redden. Mijn moeder was echt een unieke vrouw. Nu zullen heel veel mensen dat wel over hun moeder zeggen, maar ik heb het altijd wel zo ervaren. Altijd positief en betrokken, gewoon een ontzettend lieve sterke vrouw. Gelukkig hebben we haar wel heel lang bij ons kunnen houden. Ze is 93 geworden en sportte zelf ook veel. Toen ze 80 was, gymde ze nog bij Kracht & Vlugheid, de turnvereniging in Pijnacker en Delfgauw. Ze heeft ons bij wijze van spreken al vanuit de wieg leren schaatsen.

Hoe ging dat dan?
Wij hadden thuis op de boerderij 'Onder de Zeven Linden' waar nu mijn jongere broer Louis met zijn vrouw Beppie woont een grote kist met schaatsen. Daar haalde je een paar schaatsen uit. Onze moeder bond ze onder en zo gingen we het ijs op. Je had in die tijd – de jaren vijftig – nog lekkere strenge winters. En zo hebben we allemaal leren schaatsen. Als het maar even kon, waren we aan het schaatsen op de sloten en de vaarten in Delfgauw en op de ijsbaan van IJsvereniging Voorwaarts in Delfgauw. Dat is de oudste vereniging van Pijnacker-Nootdorp en daar kwam ook de grote Stien Kaiser. Zij was echt een voorbeeld en een inspiratiebron voor ons. Mede door haar ben ik lid geworden van de IJsvereniging Rotterdam waar ze vanuit de wijde omgeving naar toe kwamen. Daar kwam ik ook Kees Verkerk tegen, die uit Puttershoek kwam. Via Kees ben ik 1968 voor het eerst in Noorwegen terechtgekomen waar we met een hele groep gingen trainen in Hamar. Kees bracht mij in contact met de grote Noorse schaatsers van die tijd, zoals Per Willy Guttormsen, Fred Anton Mayer en Dag Fornaes.

En hoe ben je dan verzorger/masseur geworden?
Ik ben in Nederland een cursus sportmassage gaan doen en schaatsers gaan masseren. Daar bleek ik wel talent voor te hebben. Van het een kwam het ander en in 1972 werd ik gevraagd om mee te gaan met de Noorse schaatsploeg naar de Spelen in Saporro. De regelmatige reizen die we met een oude auto ondernamen richting Noorwegen waren al een avontuur maar dit sloeg alles. Ik had nog nooit gevlogen en ging ineens helemaal naar Japan. Dat was onvergetelijk.

En dan de kernvraag: waarom ben jij zo'n goede en veel gevraagde masseur/verzorger?
Mijn stelling is dat je als masseur de sport moet kennen. Ik ben zelf schaatser en heb de pijn gevoeld als het niet wilde lukken en spieren verkrampten of kwamen vast te zitten. Ik weet dus heel goed om welke spiergroepen het bij een schaatser draait en waar je aan moet werken. Daarnaast is het belangrijk om een goede band op te bouwen met de sporter. Je masseert niet alleen, maar je praat ook met elkaar. Het mentale aspect is ook heel belangrijk. Ik heb ook Erben Wennemars op de tafel gehad. Die was uit een bepaalde ploeg gezet en zo fanatiek voor zichzelf gaan trainen, dat hij zichzelf over de kop had gewerkt. Schaatsen is een kwestie van balans tussen inspanning en ontspanning. Wennemars was zo fanatiek, dat hij zichzelf in de nesten had gewerkt. Ik heb hem toen een week lang begeleid en gemasseerd en steeds gezegd: energie sparen, niet te veel doen en rustig worden in je kop, dan komt de vorm langzaam weer terug. En dat gebeurde ook.

Wat is nou je grootste prestatie geweest of je mooiste herinnering?
Ik heb zo veel mooie herinneringen dat ik er wel een boek over zou kunnen schrijven. Het schaatswereldje was toen nog echt vrij en avontuurlijk. We waren enorme vrienden van elkaar en daarnaast moest er natuurlijk zo goed mogelijk gepresteerd worden. De Olympische medaille waar ik zelf het meest direct bij betrokken ben geweest was het goud dat Thomas Gustafson in 1984 in Sarajevo won op de vijf kilometer door in de eerste rit Hilbert van der Duim te verslaan in een tijd waar niemand meer aan kwam. Door omstandigheden was de coach van de Zweden daar niet helemaal zichzelf. Hij kon niet tegen de spanning, maar Thomas moest daar zo weinig mogelijk last van hebben. Op de dag van de wedstrijd heb ik hem om vijf uur gewekt en zijn we ons gaan voorbereiden op de wedstrijd. Dat is heel goed gelukt. Thomas won goud en ik heb daar een kleine bijdrage aan mogen leveren.

Je blijft bescheiden!
Ja, een verzorger heeft een dienende rol die je ook weer niet moet overschatten. Dit werk was echt mijn passie. Uiteindelijk ben ik om brood op de plank te krijgen kweker geworden en dat deed ik ook met volle inzet. Ik ben nu 72 en begeleid nog steeds sporters. Bij de Noorse jeugdploeg onder meer en dan is het leuk om te zien dat de Noren weer een beetje meedoen in het schaatsen met Pedersen en Lorentzen. Ook in het marathonschaatswereldje ben ik actief geweest, onder andere in de Lobelloploeg van Richard van Kempen.

Je bent getrouwd met Carola van den Bosch, een tuindersdochter uit Bleiswijk maar je had ook zomaar een Noorse vrouw kunnen treffen!
Dat had gekund, maar ik had me wel voorgenomen dat ik nooit definitief in Noorwegen zou gaan wonen, hoe gek ik ook op het land en de mensen was en ben. We komen er nog vaak. Tot voor kort woonde onze oudste dochter Wencke er met haar man en kinderen. Ze waren daar voor het werk maar ze zijn gelukkig terug, zodat wij meer van onze kleinkinderen kunnen genieten. Dat zijn Noa van zes en Liz van vier. Die meiden zijn voor ons één groot feest. Onze dochter Inge woont en werkt in Australië en gaat voor The Flying Doctors werken. De jongste, Johan, woont in Bergschenhoek en werkt in de autobranche.

Tot slot: het gaat dus heel goed met Peet van der Meijden?
Zeker. Ik kijk terug op heel veel mooie dingen en kan nog steeds doen wat ik leuk vind. Ik ben actief met van alles, ontmoet heel veel vrienden, reis veel met Carola en ik sport iedere dag nog. Zingen vind ik ook leuk. We hebben een prachtig leven en we proberen in beweging en gezond te blijven!


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604598&size=160x600&promo_sizes=120x600&promo_alignment=center&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604602&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>

Poll

<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604582&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604583&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604589&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>