[BLIK OP DORPSGENOTEN] Anton en Ria Schrama
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo hartvanlansingerland.nl
Ria en Anton Schrama met hun dochters Astrid (links) en Leonie.
Ria en Anton Schrama met hun dochters Astrid (links) en Leonie.
BLIK OP DORPSGENOTEN

Anton en Ria Schrama

  •   179 keer gelezen

Het is zaterdag 8 september. Landelijke Monumentendag. Op de hoek van de Peppelweg en de Grindweg is de kleine oude weer helemaal opgeknapte begraafplaats van Schiebroek opengesteld voor het publiek, inclusief het eveneens weer in oude staat herstelde baarhuisje. Dat is allemaal gerealiseerd door de Vereniging Stedenbouwkundig Wijkbehoud die heel goed werk doet in Hillegersberg-Schiebroek en meer dan 600 leden telt.

Door Sjaak Oudshoorn

Een van de meest actieve leden is de 77-jarige Anton Schrama uit Bergschenhoek. Hij is een man die niet kan stilzitten en altijd langs de ene of de andere weg zijn energie kwijt moet. Samen met zijn vrouw Ria heeft hij bijvoorbeeld een stacaravan. Voor Ria is dat een plek om lekker uit te rusten of het is de uitvalsbasis voor een leuke wandeling of fietstocht. Voor Anton is het vooral een klusobject: er is immers altijd wel iets op te knappen of te doen.

Op deze zaterdag 8 september is op een zeker moment het hele gezin Schrama op de monumentale begraafplaats aanwezig. Vader Anton, ma Ria en dochter Leonie waren er al en uiteindelijk komt ook dochter Astrid nog even langs om te zien wat haar vader met andere vrijwilligers zoals Harry Pruijsten allemaal voor elkaar heeft gebokst. Ze zijn een groot deel van de zomer bezig geweest met het opknappen van de begraafplaats: het egaliseren van het terrein, het herstellen en rechtzetten van de grafkruizen. "We schieten aardig op maar het is nog niet helemaal klaar", zegt aanpakker Anton.

Een van de herstelde kruizen betreft de opa van Ria, de vader van haar vader. Dat is Willem Naaijen. Op het opgeknapte kruis is te lezen dat hij in 1861 is geboren en in 1935 overleden. Ria vertelt dat ze haar opa nooit heeft gekend en dat hij pas rond zijn veertigste is getrouwd omdat hij eerst vanaf zijn negentiende tot ongeveer zijn 35ste in Indië heeft gezeten. Hij zat bij het KNIL, het Koninklijke Nederlands Indisch Leger, en moest daar de orde helpen handhaven. Ria vertelt een heel verhaal over haar opa.

Heeft hij een mooi leven gehad daar?
Ik vermoed dat hij het daar goed naar zijn zin heeft gehad. Beter dan hoe zijn leven hier geweest zou zijn. Het was in zijn jonge jaren een heel armoedige toestand hier in Nederland. Na terugkeer is hij op zoek gegaan naar een vrouw, is hij getrouwd en hebben ze tien kinderen gekregen die natuurlijk niet allemaal bleven leven. Een van die kinderen was mijn latere vader, Marius Naaijen. Hij was de jongste jongen. Mijn vader was van 1909. Na hem is er nog een meisje geboren. Mijn grootvader is na terugkeer uit Indië nog een aantal jaren politieman geweest in Vlaardingen en veldwachter hier in Schiebroek. Dat was toen nog een klein boerendorpje. Mijn vader heeft een wat minder avontuurlijk beroep gekozen dan mijn opa: hij verdiende de kost als behangdrukker maar vond dat een prachtig vak.

En u bent Rotterdamse van huis uit?
Ja ik ben geboren in 1944, dus nog net in de oorlog. Ik heb als kind altijd in Rotterdam gewoond en Rotterdam is altijd blijven trekken. Doordat Anton uit Bergschenhoek kwam, ben ik daar gaan wonen. Onze dochter Leonie woont nu in Schiebroek. Daar zou ik ook best willen wonen. Overigens wonen we in Bergschenhoek best heel prettig aan de Couwenhovelaan.

Bent u een geboren Hoekenaar, meneer Schrama?
Jazeker. Ik heb mijn leven lang in Bergschenhoek gewoond. Ons ouderlijk huis stond aan de Smitshoek, maar mijn ouders kwamen zelf ergens anders vandaan. Mijn vader, Piet Schrama, was een Hagenaar en mijn moeder, Adriana Neelemans, kwam uit Ginneken. Ze was uit Brabant gekomen om bij een zus van mijn vader in de huishouding te werken. Zo hebben ze elkaar leren kennen. Mijn vader en moeder kregen tien kinderen waarvan er nu nog vijf leven. Ik was de zesde in de rij en ben geboren in 1941. Mijn vader verdiende de kost als stoker. Eerst bij tuinders en later ook nog bij de boterfabriek van Brinkers in Zoetermeer. Daar deed hij ook onderhoudswerk.

En wat bent u gaan doen?
Ik ben eerst een aantal jaren loodgieter geweest bij Van Winden en daarna ben ik als keukenverkoper gaan werken bij Wooning, eerst in Bergschenhoek en later ook nog een jaar of tien in Naaldwijk. Alles bij elkaar heb ik er 25 jaar gewerkt, tot mijn 61ste. Het leuke van dit werk is dat je altijd met allerlei mensen te maken krijgt. De omgang met mensen heeft me altijd getrokken. Daarbij ben ik altijd een positief en optimistisch mens. Ik geloof niet dat ik vaak chagrijnig ben. Mijn collega-vrijwilliger Harry hier op de begraafplaats zei van de zomer nog eens een keer dat ik 's morgens altijd lachend aan kom lopen. Dat kan wel kloppen: ik bekijk het leven van de positieve kant. Met die Westlanders kon ik het ook goed vinden. Vaak kreeg ik een maaltje paprika's of wat anders mee. Het is zelfs gebeurd dat een tevreden klant bij ons thuis druiven kwam brengen.

En na uw pensioen bent u gewoon doorgegaan met werken?
Ja ik moet altijd wat om handen hebben. Ik ging met de VUT maar ben van alles blijven doen. Ik werkte harder en maakte meer uren dan voor die tijd. Als je handig bent, dan weten ze je ook voor van alles te vinden. Zo is het ook hier op die begraafplaats gegaan. Je ziet dat er veel moet gebeuren en je begint gewoon. Gelukkig ben ik op mijn leeftijd nog in staat om het allemaal te doen. Ik voel me nog prima. Wel heb ik door de jaren heen het een ander gehad, maar ik ben er altijd weer goed van hersteld.

Echtgenote Ria vult aan: Anton was er altijd heel goed in om op hoogtijdagen in het jaar ineens iets te mankeren. Met Kerstmis, met Pasen of als we net op vakantie gingen. Vooral van nierstenen had hij nogal eens last. En hij heeft intussen ook een nieuwe knie.

Anton weer: In de tijd dat ik werkte had ik ook wel eens wat maar eigenlijk heb ik nooit veel hoeven verzuimen. Wooning en de klanten hebben er nooit veel hinder van ondervonden.

U bent nu 77. Wat zou u nog wel eens willen doen?
Als ik een grote prijs zou winnen in een loterij, dan zou ik heel graag een leuk huisje kopen ergens in Duitsland en dat dan helemaal opknappen.

Maar waarom Duitsland?
Met vakanties kwamen we daar vaak en dat land spreekt me heel erg aan. Mooie natuur, lekker eten, dat soort dingen.

Ria: Jij altijd met je Duitsland. Schei toch uit!

Zo te horen zal het toch wel Bergschenhoek blijven!
Ria: We wonen heerlijk in Bergschenhoek. Onze dochters zijn in de buurt. Astrid woont met haar man Freek in Bergschenhoek en Leonie en Marco wonen ook niet ver weg. Astrid en Freek hebben twee kinderen, Iris van 26 en Stan van 22. Dat zijn onze kleinkinderen. Leonie en Marco hebben geen kinderen, maar Leonie heeft wel een mooi paard.

Hoe hebben jullie elkaar eigenlijk ontmoet Anton?
Dat was bij het dansen in Rotterdam Noord. Dat is nu een jaar of 55 geleden. Vorig jaar waren we vijftig jaar getrouwd. We zijn nu 51 jaar getrouwd en kunnen het nog steeds heel aardig rooien met elkaar. We gaan gewoon lekker door met van alles. Zo lang het kan, wil ik actief blijven. Als je stil gaat zitten, dan word je daar niet beter van. Het is toch prachtig als je ziet hoe deze begraafplaats is opgeknapt. Mijn collega Harry heeft er zelfs een pacemaker aan overgehouden. Zijn hart bleek niet meer goed te werken. De hartslag per minuut was 33. De huisarts stuurde hem meteen door naar de cardioloog en die kwam meteen in actie. Gelukkig is hij weer aardig hersteld.

Intussen is ook dochter Astrid gearriveerd zodat we pa, ma en de twee kinderen op de foto kunnen zetten. Anton maakt tussendoor nog wat geintjes en vertelt wat moppen. "Ik ken zijn hele repertoire", zegt Ria. "Ik heb een vrouw om te stelen maar de dief komt maar niet", zegt Anton met nog steeds een grote brede grijns op het gelaat!


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604588&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604598&size=160x600&promo_sizes=120x600&promo_alignment=center&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604602&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>

Poll

<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604582&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604583&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=12604589&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanlansingerland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=265" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>