Izaäk Havenaar woont sinds een jaar met echtgenote Marijke in een appartement van De Klapwijkse Zoom.
Izaäk Havenaar woont sinds een jaar met echtgenote Marijke in een appartement van De Klapwijkse Zoom.
BLIK OP DORPSGENOTEN

Izaäk Havenaar

Actueel 460 keer gelezen

Izaäk Havenaar heeft maandagmiddag wel even tijd voor een praatje. Zelf is hij herstellende van een heupoperatie, dus hij moet even rustig aan doen. Jarenlang had hij al last van zijn rug maar een kliniek in Rijswijk moest er aan te pas komen om vast te stellen dat ‘de ellende’ vanuit zijn heup kwam. Met een nieuwe heup hoopt Izaäk binnenkort weer te dartelen. Bij TOGB waar hij bestuurslid technische zaken is of met zijn twee kleinkinderen, Nola en Sepp, die vier en nog geen twee zijn. Hij geniet er samen met echtgenote Marijke met volle teugen van. Izaäk en Marijke hebben drie kinderen: dochter Dewi en de zoons Jim en Sam.

Marijke en Izaäk waren eigenlijk al een tijdje geleden gestopt met werken. Althans, ze hadden zich voorgenomen dat te doen, maar Marijke kan nog niet gemist worden bij basisschool De Kwakel en Izaäk heeft op een zeker moment met zijn medefirmant Jan van der Lugt weer de dagelijkse leiding van het groentehandelsbedrijf HALUCO op zich genomen, omdat hun opvolging niet helemaal liep zoals het moest lopen. Intussen is er een oplossing gevonden: het commerciële deel van het bedrijf is verkocht aan een collegabedrijf in Venlo, Frankort en Koning, en voor het totale logistieke deel van ‘het verhaal’ is een nieuw bedrijf opgericht dat Perfect Pack Logistic heet.
En dus kunnen Jan van der Lugt die bijna 68 is en Izaäk Havenaar weer een beetje meer aan hun ‘pensioen’ gaan denken en aan andere leuke dingen in het leven buiten hun levenswerk, de groentehandel. Izaäk is een zoon van Izaäk Havenaar en Jaantje van der Lugt. Hij is de jongste van vijf kinderen. Zijn vader en zijn oom Willem begonnen nog voor de oorlog met de groentehandel. Gebroeders Havenaar was toen de naam. Na de oorlog pakten ze de draad weer op en in 1970 gingen ze samen met Jan van der Lugt senior die ook in groentehandel actief was. Zo ontstond het bedrijf HALUCO.
Jan van der Lugt junior en Kees en Izaäk junior namen het bedrijf in de loop der tijd over en bouwden het verder uit. Kees is de oudste broer van Izaäk. Toen die stopte gingen Izaäk junior en Jan junior samen verder. In de jaren negentig woedden er enorme stormen in de groentehandel. De traditionele veilingen gingen van de baan en met grote handelsbedrijven erbij ontstond The Greenery. Dat moest aan de aanbodkant één grote speler worden in de strijd met de grote supermarkten aan de vraagkant.
De mannen van HALUCO geloofden vanaf het begin niet in de bedachte opzet, omdat ze zeker wisten dat de grote supermarkten echt niet al hun eieren in één mandje zouden leggen. Ze weigerden zich aan te sluiten bij The Greenery terwijl die nota bene vanuit het vroegere Centraal Bureau Tuinbouwveilingen veertig procent van de aandelen van HALUCO in handen had.
“The Greenery nam ons dat niet in dank af. En dus waren het bijzondere aandeelhoudersvergaderingen met die mensen van The Greenery erbij. Over strategie werd in het geheel niet gesproken.” Uiteindelijk heeft The Greenery de aandelen toch maar aan Van der Lugt en Havenaar verkocht. Die bleven hun eigen weg gaan en hebben in 2007 zestig procent van hun aandelen verkocht aan een grote Ierse partij, Total Produce, dat in diverse handelsbedrijven in groenten en fruit positie innam waarbij de dagelijkse leiding gewoon bij die bedrijven in handen bleef.

Wat is nou het mooie van groentehandel?
Dat is vooral de dynamiek. Iedere dag is anders en er gebeurt voortdurend van alles. Je bent bezig met inkoop en verkoop en intussen moet je het logistiek allemaal in orde hebben. Er waren dagen dat we 250 vrachtwagens moesten beladen op weg naar de afnemers. Een zelfde aantal wagens was ook binnengekomen. In de groentehandel is één ding zeker: alles wat binnenkomt moet er ook zo snel mogelijk weer uit. Jan van der Lugt deed de inkoop, mijn broer Kees de verkoop en ikzelf de organisatie en de logistiek. Voor commercie was ik niet echt geschikt. Als iemand mij een loer zou draaien, zou ik meteen geen zaken meer willen doen met die persoon. De hectiek heb altijd wel mooi gevonden. Als de komkommertuinders stamvruchten gingen plukken en het was in deze tijd van het jaar een aantal weken zonnig geweest, dan wist je dat het storm ging lopen maar dat de kwaliteit goed was. 

Jullie hebben altijd heel hard gewerkt neem ik aan.
Kneiterhard. Groentehandel is een bedrijfstak met seizoenspieken en ook met pieken binnen de week. De vrijdag en de zaterdag waren voor ons altijd de drukste dagen. Dat kwam omdat de consument vooral op vrijdag en zaterdag de inkopen doet en dus moesten we er voor zorgen dat de supermarkten op maandag weer bevoorraad konden worden. Bij een groentehandelsbedrijf wordt niet gevraagd hoe laat het is en wat voor dag het is. Het werk moet gewoon af en soms zagen we het zelfs zondag worden.

Maar dan kwam jij met het voetballen in de knoop!
Ik voetbalde op zaterdag bij CVV Berkel en soms reed ik een uur voor de wedstrijd pas weg bij de zaak om toch te kunnen voetballen. Meestal ging het net goed.

Je vertelde wel eens dat je via je vrouw Marijke bij TOGB terecht bent gekomen!
Ik heb als protestantse jongen altijd bij CVV Berkel gevoetbald. We mochten helemaal niet op zondag voetballen. Dan moesten we twee keer naar de kerk. Met de organist, Jaap van Dam, regelden we wel eens dat we even er uit konden om bij TOGB een helftje te kunnen kijken. De dominee kwam erachter en toen kregen we thuis natuurlijk ook flink de wind van voren. Mijn moeder was gereformeerd maar aan de Noordeindseweg opgegroeid tussen vooral katholieke mensen. Mijn vader kwam uit Rodenrijs – daar woonden we ook – en daar woonden vooral gereformeerde en hervormde mensen. Toen ik verkering kreeg met een katholiek meisje, Marijke van der Burg, de dochter van Martien van der Burg en Mien Henneken, had dat nogal wat voeten in de aarde. Zeker toen de uitkomst was dat we in de katholieke kerk zouden trouwen. Mijn vader had daar veel moeite mee en toen heb ik dat gemeld bij pastoor Giezeman. Die is toen op zijn fiets naar mijn vader toe gereden en hij heeft het voor elkaar kreeg dat hij toch naar onze huwelijksviering toe kwam. Dat in februari 1984. Uiteindelijk ben ik bij TOGB verzeild geraakt omdat onze zoons daar gingen voetballen.

Ben je veel tijd kwijt aan TOGB?
Er gaan best heel wat uurtjes in zitten maar het is heel leuk werk. Het mooie van TOGB is dat er een goed beleid is uitgestippeld waarbij de nadruk ligt op het zo goed mogelijk opleiden van eigen jeugd. Alle leeftijdsklassen spelen op het hoogste niveau en dat is goed voor de ontwikkeling van de spelers en er gaat een aanzuigende werking van uit. Bovendien bereiken we met dit beleid tot rond de tachtig procent van de selectie uit zelfopgeleide spelers bestaat. En daarmee staan we nu zelfs al bovenaan in de hoofdklasse zondag. 

Jullie wonen nu dus een jaartje hier in een mooi appartement aan de Klapwijkse Zoom? Zou je je kunnen voorstellen dat je niet in Lansingerland woont?
Niet heel goed. Dit is wel echt onze plek. In Rodenrijs ben ik opgegroeid en daar hebben we tot een jaar geleden altijd gewoond. Hier wonen we prachtig, lekker op het zuiden en met veel ruimte om ons heen. Marijke komt natuurlijk ook hier vandaan. We hebben hier ontzettend veel familie, vrienden en kennissen, via het werk maar ook via de voetbal. Lekker tussen Rotterdam en Den Haag in, zitten we hier prachtig. Gelukkig wonen de kinderen ook in de buurt. We zitten vaak in een vakantiehuis in Renesse en als ik daar ben kijk ik altijd even naar de groente-afdeling.

En zijn de prijzen reëel?
Lang niet altijd. Op dit moment krijgen de kwekers geen beste prijzen maar zijn de prijzen in de supermarkten hoog. De gasprijs is hoog, er is inflatie, er is oorlog in de Oekraïne, dus het zal wel kloppen, denken de mensen. In werkelijkheid maken de grote supermarkten gebruik van het sentiment. (SO)

Een nieuwe heup zorgt er voor dat hij binnenkort weer ‘dartelt’.

Uit de krant

Uit de krant