Een rode draad in het leven van Leon is het helpen van vooral jonge mensen die een beetje ondersteuning goed kunnen gebruiken. Het wethouderschap zou een mooie bekroning zijn van zijn levenswerk.
Een rode draad in het leven van Leon is het helpen van vooral jonge mensen die een beetje ondersteuning goed kunnen gebruiken. Het wethouderschap zou een mooie bekroning zijn van zijn levenswerk.
BLIK OP DORPSGENOTEN

Leon Hoek

Actueel 346 keer gelezen

Leon Hoek is de grote winnaar van de gemeenteraadsverkiezingen in Lansingerland. Als mede-oprichter en lijsttrekker zag de geboren en getogen ‘Hoeksenaar’ dat WIJ Lansingerland van drie naar zeven zetels steeg. Daarmee is de partij de grootste in de nieuwe gemeenteraad en wordt Leon Hoek geacht het voortouw te nemen bij de collegevorming. De andere lokale partij, Leefbaar 3B, ging van negen naar zeven.

Een goede gelegenheid voor een nadere persoonlijke kennismaking met Leon Hoek die op deze zaterdagochtend bij Het Polderhuis zijn auto staat te wassen. Hij heeft wel ‘even’ tijd voor een praatje in de horecaruimte van het prachtig tot B&B verbouwde Polderhuis, waarvan Leon een van de eigenaren is, evenals Mieke Kerver, Marc Bloemhard en Pieter Bree die gezamenlijk het Polderhuis runnen. Leon Hoek is een druk bezet man. Zat vroeger in het jeugdwerk en was 35 jaar vrijwillig brandweerman en ook actief met brandweerjeugd. Bij Het Polderhuis is hij de man van het onderhoud en van de tuin. Zijn hoofdbaan is: locatieleider van een zogenoemde Cluster 4-school voor moeilijk opvoedbare jongeren in Rotterdam. Daar is hij alleen al veertig uur per week mee bezig. Daarnaast maakt hij sinds 2014 deel uit van de gemeenteraad voor WIJ Lansingerland. Deze partij richtte hij tien jaar geleden op, samen met Petrine van Olst en Jan Jumelet omdat hij zijn draai niet meer kon vinden in de PvdA-fractie van de nieuwe gemeente Lansingerland. Voordat de drie B-gemeenten in 2006 fuseerden, was Leon Hoek politiek actief in zijn geboortedorp Bergschenhoek.

Hoe ben je in de politiek verzeild geraakt?
Nou dat kwam eigenlijk via het jeugdwerk. Hier in Het Polderhuis was een jeugdvereniging actief die op zoek was naar financiële middelen. Daardoor kwam ik bij vergaderingen van de gemeenteraad van Bergschenhoek op de publieke tribune terecht en voordat ik het wist, was ik actief bij de Partij van de Arbeid. Een rode draad in mijn leven en mijn werk is de inzet voor mensen die niet zomaar zichzelf kunnen redden en dan vooral jonge mensen. Daarom ben ik na een onderwijsopleiding aan de PA meteen met moeilijk opvoedbare kinderen gaan werken. Heb ook tien jaar bij de Raad van de Kinderbescherming gewerkt en daarna bij verschillende organisaties in de zorg en het onderwijs. Altijd met jongeren met problemen. Dat werk doe ik met volle overgave. Het is zwaar maar als het uiteindelijk lukt om een jongere zo ver te krijgen dat hij slaagt voor een examen of een mooie stageplek kan krijgen bij een bedrijf, dan zie ik dat als een overwinning.

Wat is je drive?
Mijn drive is dat ik vind dat het eigenlijk niet uit mag maken of je geboren wordt in een gezin met hoog opgeleide ouders in een goede woonomgeving in Lansingerland of in een probleemgezin in een enorme probleemwijk in Rotterdam. Zelf kom ik uit een warm arbeidersnest. Mijn vader Arie Hoek uit Bergschenhoek was eerst bakker en later lasser. Mijn moeder Lot Kaptein uit Berkel zorgde met grote liefde voor het gezin. Zelf ben ik de oudste en ik heb nog een zus, Helma, die 4,5 jaar jonger is. Als we uit school kwamen, thuis aan de Julianalaan, was onze moeder er altijd. Ze gaf je een kopje thee en vroeg hoe het op school geweest was. We groeiden op vanuit het besef dat je je best moet doen om wat van het leven te maken en dat het niet vanzelf gaat. ‘Zou je niet eens bakkies gaan papieren of tomaten plukken’, zei mijn vader. De jonge mensen met wie ik werk, hebben die achtergrond vaak niet. Komen uit problematische gezinnen. Pas vroeg ik aan een jongen of hij nog ontbeten had. Twee lepels mayonaise had hij op, omdat er verder niets in huis was.

Wat vind je van belang en hoe ga je te werk?
Het belangrijkste is dat je die leerlingen laat weten dat ze er mogen zijn en dat jij er voor hen bent. Ze hebben vaak nul eigenwaarde. Dus als Youssef een half uur te laat komt, zeg ik niet: waarom ben je te laat? Ik zeg: we zijn alvast begonnen en had jij eerst wat anders te doen? Vaak blijkt dan dat zo’n jongen eerst twee jongere broertjes of zusjes naar school moest brengen. Met andere woorden: ik probeer niet meteen te oordelen en heb geduld. Met het vinden van stageplekken gaat het soms eerst drie keer mis. De eerste keer pikt hij wat bij een bedrijf, de tweede keer heeft hij een grote bek tegen de chef en de derde keer komt hij vijf keer te laat. En dan toch doorzetten, zodat het de vierde keer wel lukt. Is dat dan een overwinning of niet?

Waar draait het om in jouw politieke werk?
We zijn een lokale partij die dicht bij de mensen staat en die een duidelijk en helder verhaal heeft. Ik hou niet van gedraai. Je mag best van standpunt veranderen maar dan wel op basis van argumenten. Je moet eerlijk zijn. Neem de woningbouw in de Noordpolder in Berkel. Wij vinden dat je daar moet kunnen bouwen, als je de ontsluiting goed regelt en de nieuwbouw goed laat aansluiten op de bestaande bebouwing. Maar dat veel mensen daar boos zijn en geen vertrouwen meer hebben in de politiek snap ik wel. Ze vragen een vergunning aan voor een Jeugdfestival en horen dan dat er al een heel bouwplan klaar ligt, terwijl zij van niks weten. Betrek mensen er meteen bij. Als je dat niet of te laat doet, dan komt het vaak niet meer goed.

Wat is nou de oorzaak van het succes? Dus dat je van drie naar zeven zetels gaat?
Ik denk vooral de duidelijkheid en dat we weten wat er leeft. Niet alleen in de campagnetijd zijn we bereikbaar, zichtbaar en duidelijk, maar ook in de vier jaar na de verkiezingen. We zijn altijd gewoon gebleven en redelijk normaal blijven doen. Als je maar lang genoeg gewoon blijft, word je vanzelf bijzonder. Dat heb ik niet verzonnen maar ik vind het wel een uitdrukking die bij ons past. Wij zetten ons voor iedereen in, maar vooral voor de mensen die het niet zomaar zelf voor elkaar kunnen boksen. Dus we staan links van het midden maar we zijn realistisch. We willen bijvoorbeeld een reële parkeernorm in nieuwe wijken. Autootje pesten doen we niet. Wij vinden het geen goed plan dat mensen in een nieuwe wijk straks moeten vechten om een parkeerplek. Wel willen we veel meer gewone huizen bouwen voor gewone mensen. Op de ruimte waar tot op heden misschien twee tweekappers werden gebouwd, kunnen ook acht appartementen staan, voor alle leeftijden. We zijn ook heel erg voor duurzaamheid, maar het moet wel realistisch, betaalbaar en haalbaar zijn, ook voor de mensen die het minder breed hebben. Ik denk dat heel veel verschillende mensen op ons hebben gestemd. Iemand wilde op ons stemmen maar kwam in de Kieswijzer uit bij de ChristenUnie. Ik zeg: dat kan heel goed. Wij zijn eigenlijk de ChristenUnie maar dan zonder God.

Als winnaar gaan jullie toch meedoen in het college?
Daar gaan we wel voor en daar mag onze kiezer ook op rekenen. Het is traditie dat de grootste partij het voortouw neemt, maar als totale nieuwe raad gaan we eerst een duidingsvergadering houden met als centrale vraag: wat is nou vooral de betekenis en de boodschap van de uitslag? Ik hoop dat we daarna vooral transparant en zuiver naar een collegeprogramma en een nieuw college kunnen toe werken. Dus zonder verbondjes en verborgen agenda’s vooraf. Een eerlijk en reëel verhaal; daar kom je het verst mee als je de burgers niet van je wilt vervreemden. Als je je vooral richt op de overeenkomsten en niet focust op de verschillen, dan kun je met iedereen samenwerken.

En ben jij dan zelf ook wethouderskandidaat?
Ik ben nu zestig en zou het zeker een mooie bekroning van mijn levenswerk vinden, als ik in mijn eigen gemeente als wethouder aan de slag zou mogen gaan. Liefst dan met jeugd, jongeren en onderwijs in het werkpakket. Dat is ook als partij voor ons altijd een speerpunt geweest: ervoor zorgen dat ieder kind en iedere jongere goed kan opgroeien en zich kan ontwikkelen vanuit zijn of haar eigen talenten. Lansingerland is niet te vergelijken met bepaalde stadswijken, maar ook hier gaat het echt vanzelf. (SO) 

Leon Hoek woont naast het Polderhuis dat is omgebouwd tot B&B.

Uit de krant